Poetry

Poetry

ಕನ್ನಡ ವೆಂಬ ಕನ್ನಡಿ

ಕನ್ನಡವೆಂಬ ಕನ್ನಡಿಯೊಂದು ನನ್ನಯ ಬಿಂಬವ ಹಿಡಿದಿಹುದು ಕನ್ನಡವಿಲ್ಲದೆ ನಾನಿರೆ ಚೆಲುವೆ ಅದರಲಿ ಜೀವ ಅಡಗಿಹುದು ಕನ್ನಡ ಪದವದು ಬೆಲ್ಲದ ಚೂರು ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ ಕರಗುವದು ಕನ್ನಡ ಹಾಡದು ತಂಪಿನ ಗಾಳಿ ನನ್ನೀ ಹೃದಯವು ತೇಲಿಹುದು ಕನ್ನಡ ಮಾತದು ಸಿಹಿ ಸಿಹಿ ಸಕ್ಕರೆ ಆಡಲು ಹೊಮ್ಮಿದೆ ಸವಿ ಸವಿ ಅಕ್ಕರೆ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯದು ಹೂವಿನ ಹಂದರ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಸಂಪಿಗೆ ಚಿಗುರೆಲೆ ಮಾಮರ ಕನ್ನಡ ಜನರದು ಮೃದು ಮೃದು ಮನವು ಜನಜನಕೂ ಗೌರವ ನೀಡುವ ಗುಣವು ಬಾಳಿ ಬದುಕಿಸುವ ಸಂಜೀವಿನಿವನವು Continue reading ಕನ್ನಡ ವೆಂಬ ಕನ್ನಡಿ

Dost

Alag ho zamaane se tum dost Mera uruj chahte ho Yahaan log to girte hi muskuraaya karte hain Tum juda ho; haath utha kar Dua mangte ho Log dil me ranjish rakh ke haath milaaya karte hain (Uttam’s pen) Uruj- rising

मैं और तुम

मैं एक फूल तुम उसपे गितरी धूप मैं एक पत्थर तुम उसपे बहता झरना मैं एक किताब तुम उसपे उर्दू की लिखावट मैं हर्फ़ और तुम उसमे बसे हज़ारों माइने मैं बर्फ और तुम सर्दी का मौसम मुझपे छाई हो मुझसे लिपटी हो मुझमें समाई हो तुम (Uttam’s pen)